Rodzina wyderek orientalnych powiększyła się. Po rocznej przerwie wychowuje cztery młode. Początkowo spędzały czas w pomieszczeniach wewnętrznych, do których goście nie mają dostępu, ale stopniowo zaczynają odkrywać wybieg zewnętrzny, który jest częścią kompleksu Chitwan. Cierpliwi goście mają więc okazję obserwować nawet dziesięć osobników tego drapieżnika z rodziny łasicowatych.

Młode wyderki orientalne (Aonyx cinereus) urodziły się 8 czerwca 2026 roku. Obecnie w wybiegu można więc zobaczyć grupę liczącą dziesięć osobników. Składa się ona z pary hodowlanej oraz młodych w różnym wieku urodzonych w Zoo Ostrava w poprzednich latach. W przeciwieństwie do naszych wyder europejskich, które są samotnikami, a samice spotykają się z samcami tylko podczas krótkiego okresu godowego, wyderki orientalne żyją w stosunkowo licznych, wielopokoleniowych grupach rodzinnych, składających się z pary rodzicielskiej i młodych w różnym wieku. Młode z poprzednich miotów pozostają z rodzicami przez kilka lat i pomagają w wychowywaniu młodszego rodzeństwa. Ta rola jest dla nich bardzo ważna, ponieważ w ten sposób przyswajają sobie zachowania rodzicielskie, które następnie wykorzystają podczas wychowywania własnego potomstwa po opuszczeniu rodzinnej grupy, a także zwiększają szanse na przeżycie nowo narodzonych młodych.

Wraz z nadejściem jesieni czeka grupę wydr, a także sam wybieg, zmiana. Wydry zostaną przeniesione do innych ogrodów zoologicznych, a ich wybieg po przebudowie zasiedli inny gatunek wydry, również zamieszkujący południe i południowy wschód Azji. Będzie to wydra gładkowłosa (Lutrogale perspicillata). Skąd ta zmiana? Powodów jest kilka. Najważniejszym z nich jest stan populacji obu gatunków w ludzkiej opiece. Chociaż oba gatunki wydr są sklasyfikowane przez IUCN jako gatunki wrażliwe i w środowisku naturalnym borykają się z tymi samymi zagrożeniami (zwłaszcza utratą ekosystemów podmokłych), w warunkach hodowli udało się stworzyć silną i zrównoważoną populację wyderek orienalnych, która w przyszłości może służyć celom ochronnym w naturalnym obszarze występowania tego gatunku.

W przypadku wydr gładkowłosych sytuacja wygląda jednak zupełnie inaczej. Jest to gatunek bardziej wymagający pod względem hodowli, który dodatkowo wymaga pewnych dostosowań i lepszego zabezpieczenia ekspozycji. Dla porównania, obecnie w europejskich ogrodach zoologicznych hodowanych jest prawie 900 osobników wydr małych w porównaniu z 51 osobnikami wydr gładkowłosych! Liczby te pochodzą z międzynarodowej bazy danych, więc w przypadku wyderek orienalnych nie uwzględniono osobników hodowanych w prywatnych hodowlach. Ogrody zoologiczne dysponują możliwościami hodowli obu populacji w zrównoważonym zakresie. To główny powód, dla którego chcielibyśmy rozpocząć hodowlę tego gatunku.

Bardzo dziękujemy wszystkim sympatykom i gościom za cierpliwość i wsparcie!

Powrót do aktualności