Mungo pręgowane są hodowane w Zoo Ostrava od 2024 roku. Duża ekspozycja w tylnej części pawilonu Tanganika do tej pory była domem dla pięciu samców, a pod koniec ubiegłego roku dołączyły do nich samice. Ich integracja przebiegła bez zakłóceń, więc hodowcy mają nadzieję na szybkie rozmnożenie się zwierząt. Ekspozycja zajmowana przez te drapieżniki jest ponadstandardowa pod względem wielkości. W perspektywie może pomieścić nawet 40 osobników.

W tylnej części pawilonu Tanganika po remoncie zamieszkała grupa pięciu samców mungo pręgowanych. Pod koniec ubiegłego roku udało się powiększyć tę grupę drapieżników z rodziny mangustowatych (Herpestidae) o trzy samice. Taki stosunek płci jest typowy również dla grup żyjących na wolności. Połączeniu poprzedziła faza poznawania się. Mangusty są zwierzętami, które rozpoznają członków swojej grupy przede wszystkim po zapachu. Samo połączenie przebiegło bardzo sprawnie, zatem opiekunowie mają nadzieję, że grupa, licząca obecnie osiem osobników niebawem rozrosnie się o młode. Samice mangust po 60 do 70 dni od krycia rodzą zwykle od dwóch do sześciu młodych. W ich wychowaniu angażuje się również reszta grupy.

Ekspozycje  mungo pręgowanych oprócz otwartej przestrzeni obejmuje również nory, do których można zajrzeć w kilku miejscach przez szklane okienka. W przyszłości do mungo dołączy kolejny gatunek średniej wielkości drapieżnika pochodzącego z Afryki.

Mungo pręgowany (Mungos mungo) zamieszkuje jasne, suche lasy, krzaczaste i trawiaste stepy oraz na suche, piaszczyste lub skaliste tereny żwirowe we wschodniej, środkowej i zachodniej Afryce. Żyje w grupach rodzinnych. Jest aktywny w ciągu dnia, a nocą odpoczywa w wykopanych przez siebie norach. Tam też rodzi młode. W przeciwieństwie do innych gatunków mangust, zazwyczaj rozmnażają się wszystkie samice (nie tylko ta dominująca). Porody są zsynchronizowane w jednym czasie. Mungo wygrzebuje pożywienie - bezkręgowce i małe kręgowce długimi, mocnymi, zakrzywionymi pazurami. Czasem połakomi się na bulwy i owoce.

Powrót do aktualności