W czerwcu grupa krytycznie zagrożonych świni wisajskich (Sus cebifrons negrinus) została przeniesiona do wybiegu przy głównej trasie. Grupa składa się z pary hodowlanej oraz dwóch młodych samców urodzonych w 2024 roku. Wraz z wybiegiem dla sambarów plamistych (Rusa alfredi) powstała w ten sposób nowa ekspozycja „Klejnoty Filipin”. Jej mieszkańcy są prawdziwymi klejnotami – należą do zagrożonych gatunków występujących wyłącznie na Filipinach.

Co roku na terenie Zoo Ostrava gniazduje 1 para dzięciołków, 3–5 par dzięciołów średnich i około 25 - 30 par dzięciołów dużych. Dzięcioły te co roku drążą nowe dziuple. Dzięcioły odgrywają w lesie ogromną rolę nie tylko dla innych stworzeń poprzez drążenie dziupli, ale także poprzez regulację populacji większości szkodników leśnych.

Na filmiku prezentowane są kolejno następujące ptaki: dzięciołek (Dryobates minor), strzyżyk zwyczajny (Troglodytes troglodytes), dzięcioł duży (Dendrocopos major), sójka zwyczajna (Garrulus glandarius), kowalik zwyczajny (Sitta europaea) i dzięcioł średni (Dendrocoptes medius).

Koczkodan sowiogłowy (Cercopithecus hamlyni) jest hodowany w Zoo  Ostrava dopiero od jesieni 2023 roku. Trzy lata temu nasze zoo pozyskało samicę z francuskiego ogrodu zoologicznego La Palmyre oraz samca z ogrodu zoologicznego w Lipsku. Zwierzęta umieszczono w zapleczu, gdzie zapewniono im spokojne warunki odpowiadające ich płochliwej naturze. Ich współżycie od początku przebiegało harmonijnie. Pierwsze młode urodziło się 24 marca 2026 roku. Pomimo swojej nerwowości i braku doświadczenia samica, mimo że była to jej młode radziła sobie bardzo dobrze i wzorowo opiekuje się swoim potomstwem. Młode ma sierść w kolorze żółto-brązowym a rodzice oliwkowo-szarą. Pysk zdobi jasna maska w kształcie litery T.

Koczkodan Diany (Cercopithecus diana) jest hodowany w Zoo Ostrava od 1975 roku. Do dziś urodziło się tu ponad 70 młodych, które były wychowywane w naturalny sposób przez swoje matki. Grupa hodowlana, mieszkająca w Pawilonie Ewolucji, liczy obecnie jedenaście osobników – jednego dorosłego samca, pięć dorosłych samic i pięć młodych. Dwa młode przyszły na świat w zeszłym roku, a trzy w tym roku – 21 kwietnia i 13 maja. Hodowcy  dotychczas nie określili ich płci. Nie jest to łatwe do rozpoznania, ale w przypadku starszych młodych pomocna może być obserwacja sposobu oddawania moczu – samice oddają mocz pod siebie, a samce w łuku. Pozostałe osobniki przebywają w zapleczu hodowlanym. Łącznie w Ostrawie żyje 15 koczkodanów Diany, co oznacza największą populację wśród europejskich ogrodów zoologicznych.

Na terenie Zoo Ostrava żyją dwa gatunki naszych pełzaczy – ogrodowy (Certhia brachydactyla) i liczniejszy leśny (Certhia familiaris). Warto zwrócić uwagę na sposób, w jaki poruszają się po pniach drzew, zbierają pożywienie oraz gniazdują. Pełzacze poruszają się po pniu od dołu do góry. Następnie przelatują na kolejne drzewo i ponownie wspinają się w górę. Przy tym swoim niezwykle cienkim, zakrzywionym dziobem zbierają owady z powierzchni pnia, gałęzi i szczelin w korze. Pełzacze wybierają do gniazdowania szczeliny – pod odchyloną korą, w pęknięciach drewna, między polanami ułożonego drewna itp. Pełzacze chętnie zajmują również specjalne budki.  Budki te nie mogą mieć tylnej ścianki, a zupełnie wystarcza im szczelina o szerokości 2–2,5 cm między ściankami bocznymi a pniem.

Gniazdowanie pełzaczy w zoo uchwycono na filmiku. Widać na nim, jak sprawnie po pniu wspinają się starsze młode.